Günün adı "Garip"

Şu an Karnaval'dan Retrotürk dinliyorum. 
Burada saat 00.12... Muhtemelen sizler uyuyorsunuz...

Eveet... Bugün çok geç kaldım yazmak için ama dolu, ilginç, garip ve bilemediğim başka sıfatların yer aldığı bir gündü.

Bugün öğrenci oldum öncelikle...Yaklaşık 7 kere uyanarak, bol sıkıntıyla saatin gelmesini bekledim. Heyecandan sanacaksınız ama tam tersi... O kadar çok uyudum ki...
Sabah gözümü açtığımda güneşli ve bu enerjiyle çalışan biri olduğum için de mutlu uyandım.
Her şey güzel olacak diye...
Okul için hazırlandım ve bu sefer kahvaltı ederek... Muz ve Nutella:) Missss....
Kahvemi ise burada herkesin yaptığı gibi Costa Cafe'den alarak yolda içtim:)

Burada bir sürü şey fark ediyor insan...
Şimdiden yazmak istedim; örneğin trafik ışıklarına ne zaman gelsen yeşil yanıyor ve bir araba gelip beni ezecek mi diye düşünmüyorsun bile. Trafiğin ters akmasına ve senin bunu henüz algılamamana rağmen...

Kursu anlatmaya çok gerek var mı bilmiyorum ama üç önemli detay vardı. Birincisi iki Türk ile daha tanıştım günün başlarında tabiii... İkincisi sınıfımda yine ağırlıklı Suudi Arabistan'dan gelme kişilerle dolu olması... Garip hayatlar vardı... Ama hepsi zengin onu söyleyeyim hatta birinin 20 tane devesi varmış:) Git gez, ne kursu be adam! Diğeri ise; kaldığım Student Castle ile ilgili bir toplantıya katıldım ve bildiğin çocuk gibi haşladılar. Temiz tutun mutfakları vs diye.... 30 yaşımdayım ve yaklaşık 10 yıldır yalnız yaşayan biri olarak "gıcık" oldum desem...Ve daha hiç mutfak kullanmamış biri olarak... Ve zaten 1,5 hafta sonra ayrılacağım bu mekandan daha hızlı kaçmak istedim. Ev bakmak için beni itecek başka bir şey olamazdı herhalde. Neyse, daha önceden sözleştiğimiz bir adamın evine bakmaya gittim. Nasıl mı? Vaktim var diyerek, tabana kuvvet yollara vurdum kendimi. Tabii ki bulamayıp, taksiye atladım. Beni bıraktığı semt inanılmaz güzeldi... Yollarıma güller dökülmüş, aynı düzende bahçeli yüzlerce evin olduğu, sokakların mis gibi koktuğu bir semt... Ev ise 7 odalı ve kimsenin kalmadığı bir evdi, pardon "house"....

Yollarda bir sürü fotoğraf çektim...

Sonra ev sahibi ile konuşmaya gittim ve hadi yürüyeyim diyerek yine 45 dakika yol teptim. Öncekinde de 1 saat yürüdükten sonra vaz geçtim, hatırlatırım... Adam tam Dexter'ın hedeflerinden biri bence... Oduncu olacağına yapabileceği çok şey vardı... Dexter'ı boş vereyim değil mi şimdi... İçime sinmedi, olmadı işte:)
Otobüs biletim yok, otobüs hattı ile ilgili hiç bilgim yok... Taksiye ikinci kere para kaptırmak için de daha çok gencim... Ha tabi burada Türk kafasıyla beni dolandırır mı da diyorsun:) Yabancıyım ya:)

Şu an yaşadığım mekan oldukça yüksek olduğu için, ona güvenip yürüdüm. Yaklaşık 2 saat desem az kalır... Ayaklarımda su baloncukları ile dolu, çünkü bu son değildi!

Eve gelip kendimi odama attıktan sonra, yeni ev arayışlarına başladım... Bu arada İstanbul'dan yeni gelmiş evinin bir odasını kiralayan bir yabancı ile yazıştık. Ay ne tesadüf diye kafalar mıyım acaba? O an aslında umutsuzca kötü hissettim, kalacak yer bulamaz mıyım diye:( ... Ne olacak, neler yapıyorum diye. Tabi Türkiye'den fotoğraflar da cabası... Yok Caddebostan, yok Heybeliada, yok o güzel mekanlar vs... Titreyip kendime geldim ve 19.30'da gerçekleşecek "Language Exchange" partisine katıldım. Süperdi! 2 bira 3 Pound! Gerçekten de Türk, İspanyol, İngiliz, Fransız tonlarca insanla tanıştım. Hepsi çok "friendly"di....İki Türk'le de burada tanıştım. 

Hep birlikte Footage diye, velet diskosuna gittik. İğrenç bir müzik ama tüm Manchester öğrencileri oradaydı. Bira ne kadar dersiniz? 1 Pound! Ama içinde bence hiç alkol yoktu. Arkadaşlar, boşuna içmemişiz o rakıları! Bünyeye bira işlemiyor, en azından henüz, en azından 1 Pound olanlar:)

Tüm bu anlarda kendimi çok iyi hissettim... Her şeyin güzel olacağı belli...
Ama iç sızlatıcı şeyler de oldu... Anları paylaşmak istediğim şeyler, kişiler...
Dengeler her yerde... Yani giderken kendini götürüyorsun ya  yalnızca... 

Şimdi odamdayım, saat sizin orada 3 oldu...

Yarın çok güzel bir gününüz olsun!